زیرش را کم کنید، سر نرود!

از وقتی تلگرام، این موجود شیطان صفت ذاتاً کاردرست، از حالت ارتباطی و چت خودش رو بیرون کشید و رفت در وادی‌ای که اصلاً ربطی به آن نداشت و مداخله کرد در کار وبلاگ‌نویسان و آمد و کانال‌کشی کرد و بی‌خودی و الکی‌الکی خودش را تبدیل به یک رسانۀ بزرگ کرد، فضای کوتاه‌نویسی و کوتاه‌خوانی دفعتاً مثل قارچ رشد کرد و قوّت گرفت. الان همه می‌دانند که اگر متنی بیش از پنج خط باشد، کسی به آن نیم‌نگاه هم نمی‌اندازد، چه‌ رسد به این‌که مطالعه کند. الان بعضی‌ها با دیدن مطالب بلند انگار که جن دیده باشند، «بسم‌الله» می‌گویند و می‌گریزند! وقتی نظرات زیر آن مطلب را هم بسته می‌بینند، از این‌که از روی «رو در واسی!» مجبور نیستند کامنت بگذارند، خوشحال می‌شوند.

این عادت به کوتاه‌خوانی و کوتاه‌نویسی، احتمالاً که چه عرض کنم، حتماً ما را کتاب نخوان‌تر، مطلب نخوان‌تر، سطحی‌نگر‌تر و کم‌حوصله‌تر خواهد کرد، شک نکنید! فرصت را برای نوشتن ایده‌های ناب از نویسنده می‌گیرد و نویسنده را محدود می‌کند. نویسنده نمی‌تواند حرفش را درست و حسابی بزند و انگار مخاطب اسلحه گذاشته روی شقیقه‌اش که «یالّا بینم، تمومش کن!»

مراقب باشیم کلاً حوصله‌مان به فنا نرود. لطفاً زیرش را کم کنید که سر نرود!

Powered by Bayan