شما بنویسید، از حبشه بنویسید!

نوشتن بهترین کار عالم است. همه‌چیز نوشتن دارد، حتی همان موضوع انشای آشنای دوران مدرسه؛ یعنی «علم بهتر است یا ثروت». همین موضوع را اگر رودرروی چشمان‌تان بگذارید و شروع کنید به نوشتن، می‌بینید که حرف‌های جدیدی برا گفتن و نوشتن دارید که حتی در آن روزگاران به ذهن‌تان نمی‌رسید.
یکی از بهترین راه‌کارهایی که برای نویسندگان تازه کار وجود دارد، نوشتن از مسائل روزمره است که برای آن‌ها اتفاق می‌افتد. وقتی صبح ترک خانه می‌کنید تا به دانشگاه بروید یا ترک منزل برای کار، در همان اندک مدت ده‌ها نکته و مطلب وصف‌کردنی در راه می‌بینید. اصلاً نوشتن چیزی غیر از توصیف نیست؛ توصیف صحنه‌های خاص.
از مادر مهربان‌تان بنویسید. مثلاً من اگر بخواهم از مادر بنویسم، آن‌قدر اذیتش کرده‌ام که باید بنویسم: «صبح که از خانه خارج شدم، مادرم چند تا فحش هم بدرقۀ راهم کرد و گفت: بری دیگه برنگردی خیرندیده! اما آخرش مادر است!»، اما شما بنویسید که هنگام ترک خانه، خداحافظی کردید و او هم با یک آهنگ شاد و دل‌نشین و با واژه‌هایی امیدبخش، «خداحافظ عزیزم! خیرپیش!» را بدرقۀ راه‌تان کرد.
از پدر مهربان‌تان بنویسید که پیش از شما صبحانه را نیم‌جویده خورد و رفت و خلاصه این‌که از گیسوی همچون کمند یار بنویسد. از علاقه‌های شخصی‌تان بنویسید. از «تتلو» بنویسید. از هرچه در آن سررشته دارید بنویسید. نگران نباشید، موضوع کم آوردید، از حبشه بگویید. آموزش عروسک‌سازی بدهید. از خرید نقره بگویید و در مورد «چطور دسته گل‌های زیبا و لاکچری بسازید» قلم بزنید. شما بنویسید، از هرچه خواستید بنویسید.

تحتِ هر شرایطی بنویسیم؟! 
منظورت چیه تد؟
نوشتن خیلییی خوبه واقعا!
با اینکه من اونقدر تجربه ندارم ولی لذت میبرم از نوشتن:)
دقیقا...
موفق باشی! قلم بزن.
برم از بله برون داداشم بنویسم فعلا سوژه ای غیرش ندارم:))
ممنونم
یاعلس
مبارک باشه! :)
یا علی مدد
چشم :)
بی بلا!
منظورتون از نوشتن فقط نوشتن بود یا موضوعِ نوشته هامون؟!
منظورم از نوشتن هر دو بود تد؛ تو از هر چی عشقت می کشه بنویس. تو منظورت از هر شرایطی چی بود؟
یعنی صرفأ نوشتن که نمیشه! کیفیت و محتوا هم هست.
صرفاً تمرینه تد. یعنی شما قلم از دستت نیفته، منتها به مرور خودت متوجه میشی و یک «که چی؟» میذاری پشت نوشته هات. اونایی که دست گرمی بوده کنار، و اونایی که دوستشون داری رو با ما شریک میشی.
اما در هر حال اصل مطلب تمرینه.
درسته. موافقم!
مخلص رفیق گلم.
این پست با پست های دیگه ای که قبلا می نوشتید و می گفتید که هر کی با مامانش قهر می کنه میاد یه پست الکی تو وب می نویسه فرق داشت ها
تا دیروز می گفتین الکی ننویسین
الان دارین عکسشو می گین
به تناقض رسیدم
:))
اگه تونستی یه جمله از من به این شرح پیدا کنی که: «هر کی با مامانش قهر می کنه، میاد یه پست الکی تو وب می نویسه!»، یه جایزه به انتخاب خودت خواهی داشت :)
مراجعه کن به کامنتای «تد» و جوابای من؛ علی الخصوص کامنت یکی مونده به آخِر تد.
به تازگی شروع کردم به بیشتر نوشتن.قبلا بیشتر فکر میکردم و حوصله ی نوشتن فکرهامو نداشتم.ولی دلم میخواد بنویسم و بنویسم و بنویسم. :)
نوشتن آرومم میکنه.
یه متن کوتاهی رو هم مشغولِ نوشتنش هستم.یعنی چارچوب کلی متنو نوشتم.دارم خوشگلترش میکنم تا بذارم تو وبم.امیدوارم که قشنگ بشه. :)
باریکلا! اینکه دارین خوشگل ترش می کنین تا قشنگ و خوشگل تحویل مخاطب بدین، جای تحسین داره. کار نویسنده همینه، «الدرس حرف و التکرار الف»؛ در مَثَل مناقشه نیست، نوشتن هم همینجوره، یک بار بنویسید و کنار بذارید، ولی بارها ویرایش کنید، تا که خودتون دوستش داشته باشید.
موفق انشالا!
در زمینه‌ی صرفاً نوشتن، اگه به من یه کیبورد که باهاش عادت داشته باشم و یه صفحه‌ی ورد بدن، می‌نویسم. حالا هرطور که باشه، می‌نویسم و به‌نظر متنِ بهتری در میاد. ولی وقتی خودکار و کاغذ برمیدارم برای نوشتن، حرفی ندارم واسه گفتن. اصلا نمی‌دونم چجوری شروع کنم و چی بنویسم و اینا. واسه همین هم معمولاً سر امتحانات انشا، یک ربع تا بیست دقیقه و حتی یه‌بار تا نیم ساعت طول کشید تا موتورِ نوشتنم روشن بشه. در حالیکه قلم و کاغذ باید ایده‌آل‌تر و راحت‌تر باشه ولی در عمل، برای من واقعاً سخته با قلم و خودکار نوشتن! 
مستر خودت رو محدود نکن عزیز. به نظرت چه فرقی بین کاغذ و قلم و دست و کیبورد هست؟ جدی واسم سؤاله.
منظورم در واقع برداشت خودم بود
خلاصه اش یه چیزی می شد مث همونی که من گفتم دیگه
:دی
«هر کی با مامانش قهر می کنه، میاد یه پست الکی تو وب می نویسه!»، یه جایزه به انتخاب خودت خواهی داشت :)

میرزای اصفهانی harimekhososi.blog.ir
«هر کی با مامانش قهر می کنه، میاد یه پست الکی تو وب می نویسه!»، یه جایزه به انتخاب خودت خواهی داشت :)

میرزای اصفهانی harimekhososi.blog.ir
«هر کی با مامانش قهر می کنه، میاد یه پست الکی تو وب می نویسه!»، یه جایزه به انتخاب خودت خواهی داشت :)

میرزای اصفهانی harimekhososi.blog.ir
«هر کی با مامانش قهر می کنه، میاد یه پست الکی تو وب می نویسه!»، یه جایزه به انتخاب خودت خواهی داشت :)

میرزای اصفهانی harimekhososi.blog.ir
حالا اینا چی چیس پشتی سری هم رگاز کردی؟ :)))
من نگفتم فرقی بینشون هست یا با کیبورد نوشتن ارزشش کمتره. ولی محدودیت ایجاد میشه. خودکار و کاغذ همیشه هست ولی کیبورد و سیستم همیشه نیست. الان دوماه و نیم هست که نیست و دلم لک زده واسه کیبورد و ورد :))) این چند روز پیش که یه دو سه تا پست طولانی نوشتم با لپ‌تاپی بود که موقت موجود بود و انصافاً مزه داد :دی
نگفتم فرقی گذاشتی، از محدودیت گفتم. گفتم فرقی بینشون نیست، مهم ذهن توئه که ماشالا هزار ماشالا خلاق و خبه :) بعدش باید بیاد سر انگشتات که میاد.
روزگارت پر مزه مسترمرادی عزیزم!
نوشتن خییییلی خوبه، من از ده سالگی مینویسم، خیلی حس خوبی بهم میده.
معلومه! قلم شما که دیگه... گفتن نداره! :)
نظر لطف شماست :)
ولی یکی از دغدغه های بزرگ من پیشرفت توی نوشتن بوده همیشه... هنوز خییییلی راه مونده تا بتونم از قلمم احساس رضایت کنم
خواهش می کنم.
ممارست؛ خواندن، خواندن، خواندن و نوشتن.
جالبه

یاعلی...
خوش برگشتی!
یا علی مدد
دوشنبه ۱۵ خرداد ۹۶ , ۱۸:۵۶ منتظر اتفاقات خوب (حورا)
یک حس خوب، یک انگیزه! 
خیلی خوب بود، ممنونم:)
چشم.
مخلصیم.
چشمتون بی بلا و موفق باشید!
دعا کن میرزا قلم ما زمین نیفته.
دعا کن حال خوبی داشته باشم.
دعا کن برا این شاگرد قدیمی.
الهی قلمت زمین نیفته!
الهی حالت همیشه خوب باشه!
خواهش می کنم، دعا کردم حسین.

عه اونا کپی شدهخ؟

من هر کار می کردم کپی نمی شد فک کردم ثبت نشده

بله، کپی شدهخ! :)
فکر کردم خودت این کارو کردی برا تأکید.
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
Powered by Bayan